Η μνήμη του χρυσόψαρου

 

του Σπύρου Τζόκα

Συγγραφέα-Πανεπιστημιακού

«Ο λαός έχει φτάσει στο έσχατο σημείο να επιλέγει ποιες από τις βασικές ανάγκες του θα ικανοποιήσει».

Στην ελληνική μυθολογία, κατά τον Ησίοδο, η Λήθη ήταν θυγατέρα της Έριδας και προσωποποίηση της λήθης, δηλαδή της λησμονιάς και της αγνωμοσύνης. Τα συνεχόμενα σκάνδαλα που πρόσκαιρα συνταράσσουν την κοινή γνώμη αποτελούν μια τέτοια περίπτωση. Θυμίζουμε κατά καιρούς μερικά από αυτά: Το σκάνδαλο με τον παιδεραστή Μίχο, που όπως αποκαλύφτηκε είχε τις άκρες του στους θεάρεστους κύκλους του διαχρονικού τρίπτυχου «Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» αντικατέστησε επαξίως στη δημοσιότητα, την Πισπιρίγκου, η οποία σχεδόν εξαφανίστηκε από τα φώτα, αλλά και από τα φωτάκια, στο απόλυτο σκοτάδι.

Στη συνέχεια έσκασε σαν βόμβα η απάτη του φιλανθρωπικού έργου της «Κιβωτού του κόσμου» και κυριάρχησε στην ειδησεογραφία, κάνοντας ευτυχείς όσους επώνυμους και ανώνυμους σκύλευαν το παιδικό κορμί μιας δωδεκάχρονης και απομακρύνθηκαν τα φώτα από πάνω τους. Αλήθεια ποιος θυμάται την υπόσχεση των ιθυνόντων ότι 200 ονόματα παιδοβιαστών θα δοθούν στη δημοσιότητα; Κάτι δηλαδή σαν το μαχαίρι θα φτάσει μέχρι το κόκκαλο. Γνωστή κλισέ έκφραση που δεν λέει πλέον τίποτα σε κανέναν.

Το σκάνδαλο Πάτση που, όντας βουλευτής, είχε funds που απαλλοτρίωνε τις κατοικίες του κοσμάκη ξεχάστηκε και αυτό, καθώς άλλος βουλευτής της  Νέας Δημοκρατίας ο «αφελής» και «ανήξερος»  Θέμης Χειμάρας, που δεν γνώριζε τους νόμους τσέπωσε 400 χιλ ευρώ δουλειές από το Δημόσιο, πράγμα που απαγορεύεται… για τους κοινούς θνητούς όμως. Ακόμα, ακόμα, ποιος θυμάται τις επισυνδέσεις επωνύμων και ανωνύμων;  Αλήθεια θα βρεθεί κάποιος να μας πει κάτι συγκεκριμένο για αυτές;

Μακρινό παρελθόν αποτελεί ο ευνοούμενος της κυβέρνησης Λιγνάδης, όπως και ο όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω Φουρθιώτης. Όσο για τη Λίστα Πέτσα την ξέχασε και ο ίδιος. Και μετά ο ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες απίστευτων σκανδάλων. Ακόμα – ακόμα και αυτή η δολοφονία 57 ανθρώπων στα Τέμπη επιχειρήθηκε με χίλιους τρόπους να κουκουλωθεί, να ξεχαστεί. Ο απαράμιλλος και διαρκής αγώνας των συγγενών των θυμάτων και η συμπαράσταση του λαού δεν το επέτρεψαν. Η προσπάθεια, όμως, συνεχίζεται. Και οψίμως  μας προέκυψαν και τα πτυχία των «αρίστων», των «columbia University», γιατί έτσι μας πλάσαραν τα μαϊμού πτυχία των διάφορων απατεώνων. Ακόμα – ακόμα  και οι «ωραίοι» που διορίζονται σε επιστημονικές θέσεις και ενίοτε μπερδεύουν το μ με το ν.

Όλα αυτά σε μια καθημερινότητα που διαρκώς επιβαρύνεται. Ο λαός έχει φτάσει στο έσχατο σημείο να επιλέγει ποιες από τις βασικές ανάγκες τους θα ικανοποιήσει! Τη ζεστασιά στο σπίτι, το φαγητό, τα έξοδα για τη «δωρεάν παιδεία», τον καφέ και τα τσιγάρα, τις διορθώσεις που έχει ανάγκη το σπίτι; Τρέμει  στη θέα του λογαριασμού της ΔΕΗ και παρατείνει την πληρωμή του με κίνδυνο να βυθιστούν στο σκοτάδι. Ακούει για ιδιωτικά Πανεπιστήμια, για ιδιωτικά νοσοκομεία – ξενοδοχεία, για Αττικές Ριβιέρες, για μαγευτικές παραλίες, για διάφορα καλάθια της ξεφτίλας και δεν μπορεί να πλησιάσει σε αυτά. Μετρά τις μέρες μετά τις 20 του μήνα για να την πληρωμή του. Σχοινοβατεί καθημερινά ανάμεσα στη σκύλα της ανεργίας και τη χάρυβδη της ανέχειας.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ποιεί την νίσσαν για όλα αυτά, δεν έχει ιδέα, δεν ευθύνεται για τίποτα. Γιατί κοίταζε τη Γιαδικιάρογλου, που κοιτούσε την Πετροπούλου, που κοίταζε την Πετροβασίλη.