ANTIΣΤΑΣΗ

Ο αξέχαστος ποιητής τής αλμύρας,αλλά και αγωνιστής τής Εθνικής Αντίστασης Νίκος Καββαδίας,ο αγαπημένος μας "Κολιας",και το ποίημα του "ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ" πού αφιέρωσε στην Μέλπω Αξιώτη, με αναφορά  τον τραγικό Δεκέμβρη τού 1944.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Στο παιδικό μας βλέμμα πνίγονται οι στεριές
Πρώτη σου αγάπη τα λιμάνια σβηουν κι'εκεινα.
Θάλασσα τρώει το βράχο απ' όλες τίς μεριές.
Μάτια λοξά και τ'αγαπας. Κόκκινη Κίνα.
Γιομάτα παν τα Ιταλικά στήν Ερυθρά.
Πουλιά σε αντιπερισπασμό - Μαύρη Μανία.
Δόρατα μέσα στή νυχτια παίζουν νωθρά.
Λάμπει αρραβώνα στο δεξί σου. Αβησσυνία.
Σε κρεμεζι. Νύφη λεβεντρα Ιβηρική.
Ανάβουμε στο Barrio Chino τα φανάρια.
Σπανιολοι μου θαλασσοβατες και Γραικοί.
Γκρέκο και Λόρκα - Ισπανία και Πασσιοναρια.
Κύμα θανάτου ξαπολιουνται οι Γερμανοί.
Τ'αρματα ζωνεσαι μ'αρχαια κραυγή πολέμου.
Κυνήγι παίζουνε μαχαίρι και σκοινί,
Οι κρεμασμένοι στα δεντρα,μπαιγνιο τού ανέμου.
Κι'απε Δεκέμβρη στήν Αθήνα και Φωτιά.
Τούτο, τής Γής το θαλασσοδαρτο αγκωναρι,
Λικνιζει κάτου από τό Δρυ και τήν Ιτιά
το Διάκο,τον Κολοκοτρώνη και τόν Άρη.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ.